Mijn eerste hackathon, en wat het me leerde over bouwen onder druk

22 juni 2026

Ik had nog nooit een hackathon gedaan.

Dus natuurlijk ging ik direct voor het diepe: MEGATHON 2026 in Amsterdam. 700 builders, 48 uur, één weekend, en geen idee wat me te wachten stond.

We bouwden bijna het verkeerde idee.

We kwamen erin via de DAY42 community, met een idee dat we al hadden uitgedacht. Het voelde solide, totdat Andrea er bijna direct met een VC-blik naar keek en de vragen stelde die een investeerder ook zou stellen. Waar breekt dit. Wie heeft dit al. Waarom zou iemand hierin investeren, en waarom niet.

Niet alle vragen hadden een goed antwoord.

Dus gingen we terug naar het whiteboard, in plaats van het idee te forceren. Twee dagen is kort. Het verkeerde ding bouwen voor twee dagen is korter.

Wat we uiteindelijk bouwden.

Zaterdagochtend begonnen we echt te bouwen. Souso: een AI die de wekelijkse maaltijden van een gezin plant en alle ingrediënten direct in je boodschappenmandje zet. Geen lijstje. Geen "wat eten we vanavond" elke dag opnieuw. Geen extra mentale last boven op alles wat je al draagt.

De wereld wordt elke maand agentischer. AI die niet alleen een recept voorstelt, maar daadwerkelijk de boodschappen voor je doet, dat is geen gimmick meer. De infrastructuur ervoor bestaat al.

Ons dev- en designteam werkte door de nacht heen en ronde rond 6 uur 's ochtends af. Ik weet eigenlijk niet hoe ze het deden.

Wat me eigenlijk is bijgebleven.

Zondagochtend was het mijn beurt, samen met Philip, om de pitch goed te krijgen. We schreven en herschreven hem vaker dan ik wil toegeven, tot Stijn het samenbracht tot iets met echt karakter.

We haalden de finale niet.

Wat me wel bijbleef was simpeler. De energie in dat team zakte geen moment, ook niet na 48 uur met bijna geen slaap. En tussen het pitchen, bouwen en een snelle pickleball-pauze door ontmoette ik een aantal van de slimste, warmste mensen die ik in tijden ben tegengekomen.

Wat ik meeneem.

Dit ging niet om het winnen van een track. Het ging om ontdekken hoe het echt voelt om iets reëels te bouwen met vreemden die teamgenoten werden, onder een deadline die zich niets aantrekt van hoe moe je bent.

Ik ging erin zonder te weten wat me te wachten stond. Ik kwam eruit met de wens om het opnieuw te doen.

Wordt vervolgd.